บทความที่ได้รับความนิยม

วันพุธที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2557

ความสำเร็จเริ่มต้นจากตรงไหน บ้างครั้งชีวิตมันก็เริ่มจากจุดเล็กๆ...ขายอะไรดี?


 "คุณอยากประสบความสำเร็จไหม คุณเคยคิดจะลงทุนทำธุรกิจอะไร คุณจะขายอะไรดี คำถามที่ยังไม่มีคำตอบสำหรับคุณ..."

หลายคนยังนอนไม่หลับดึกๆแบนนี้คุณกำลังคิดอะไรอยู่ แน่นอนค่าใช้จ่าย ค่าครองชีพทุกวันนี้มันแสนจะโหดร้าย หามาเท่าไร่ก็ไม่พอใช้ ลำพังเงินเดือนหมื่นต้นๆนี้ บอกได้เลยชักหน้าไม่ถึงหลัง รวยต้นเดือน กลางเดือนประหยัด สิ้นเดือนตังหมด ไม่เคยเหลือเก็บ ความฝันที่มีมาตั้งแต่เด็กต้องถูกพับทิ้งไว้ ข้างหลังโดยที่ไม่รู้ว่ามันจะมีโอกาสเป็นจริงไหม.. ? เฝ้าคำนึงในใจว่าสักวันๆ เราจะต้องสร้างฝันนั้นให้เป็นจริง แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นมาสักที 

เวลาชั่งผ่านไปรวดเร็ว และตัวเราเองก็รู้สึกเหนื่อยล้า อนาคตที่มีช่างม่นหมอง มองไม่เห็นแม้ทางจะก้าวเดิน หลายคนเริ่มทิ้งความฝันเพราะหมดแรง ทั้งกำลังกายและกำลังใจ ความฝันล่องลอยหายไป ทำอย่างไรเราถึงจะกอบกู้วิกฤติชีวิตครั้งนี้ได้ และเราก็เริ่มต้นคิดไหม วางแผนใหม่ ชีวิตมันต้องดีกว่านี้สิ หลังจากที่ทำงานเป็นลูกจ้างค่าแรงต่ำมานาน และลองถูกลองผิดมาก็มาก ครั้งนี้ชีวิตเราจะต้องดีขึ้นให้ได้ และไม่กลัวการลงทุน เพียงแต่ครั้งนี้เรามองตลาด ข้างล่าง คนสมัยนี้ชอบประหยัด ไม่ว่าคนจนหรือคนรวย ต้องการจะประหยัดเงินค่าใช้จ่าย เวลาซื้อของใช้หรือช็อปปิ้งก็นิยมใช้สินค้าราคาถูกและคุณภาพกลางๆ เพราะของถูกคุณภาพแย่ๆคงไม่มีคนซื้อ เราเริ่มมองหาสินค้าด้วย "สินค้าราคาถูกและมีคุณภาพน่าใช้"

     สินค้านั้นมีมากมายหลายประเภท เราจะต้องดูให้ดี ศึกษาหาความรู้สักหน่อย อย่าลองผิดบ่อยเกินไปเพราะมันไม่ดีสำหรับคนเงินน้อยๆอย่างเรา ก็ลองคิดดูหลายๆอย่าง   เราควร "ขายอะไรดี"? นั่งคิด นอนคิด เดินคิด กินก็คิด ในฝันก็ยังคิด เพราะไม่อยากพลาดอีกแล้ว ความรู้อย่างเรามันต้องขายอะไรดี หลายวันผ่านไปก็ยังคิดไม่ออก พยามออกนอกสถานที่ ขับรถเล่น ชมวิว เดินไปเที่ยวตลาดนัด และก็เดินเล่นเรื่อยๆ ในใจก็คิดไปว่าเพื่อมีไอเดียดีๆ เจออาชีพเด็ดๆ หลังจากที่เดิมดูพ่อค้าแม่ค้า ขายของสินค้ากัน ลดราคาแข่งกัน จนมองแทบไม่เห็นกำไล ทำไมโลกอาชีพอิสระมันช่างโหดร้ายเหลือเกิน ขายของแบบนี้จะเอากำไลที่ไหน บางคนขายดีมากแต่กำไลแทบมองไม่เห็น มันเกิดอะไรขึ้น? ถ้าเราเอาเงินมาลงทุนแบบนี้ ชีวิตต้องแย่ลงแน่นอน ไหนจะต้องมาเจอแดนโดนฝนสินค้าก้เสียหายอีก แบบนี้คงรอดลำบากแน่ๆ แต่เราก็นับถือความมีน้ำอดน้ำทน หลายคนออกรถป้ายแดงมีกินมีใช้ก็เพราะขายของตลาดนัดนี้แหละ แต่มองแล้วมันคงไม่ใช่ทางของเรา... ปิดความคิดที่จะขายของตลาดนัดลงทันที แบบนี้มันไม่ใช่สไตล์เรา ทำไปคงไม่มีวันประสบความสำเร็จ

 


เรามันคนกึ่งยุคสมัย ชอบเล่นอินเตอร์ ชอบหาความรู้ ชอบอยู่หน้าคอม ตอนนี้แหละที่เราเริ่มเบนเข็มตัวเอง ยุคแรกๆของ FaceBook ที่เริ่มดังใหม่ๆ ใครๆก็รู้จัก เล่นกันเป็นตั้งแต่เด็กจนถึงผู้ใหญ่ เราก็ไม่เคยคิดเลยว่าจะขายของทาง FaceBook หลายคนเริ่มคิดว่าแม้ อ่านมาตั้งนานที่แท้ก็ขายของผ่าน FaceBook  อย่าเพิ่งปิดไหนไปไหน เราอยากให้คุณอ่านให้มันจบ เพราะว่า FaceBook เราถึงตั้งตัวได้จนทุกวันนี้ ไม่รวยแต่มีเวลา มีเงิน มีบ้าน มีรถ มีรายได้ และที่สำคัญ เราทำความฝันของตัวเองเป็นจริงได้แล้ว เรามีเงินเก็บและได้ไปเที่ยวต่างประเทศถึงปีละ 2 ครั้ง ต้องทำอย่างไร? ขายอะไรดี ?

วันนี้เราไม่ได้จะมาแนะนำหรือแก้ปัญหาให้ใคร แต่เราอยากให้คุณรู้ว่า กว่าที่เราจะประสบความสำเร็จได้ บ้างครั้งมันก็เริ่มจากจุดเล็กๆ จุดที่เราคาดไม่ถึง เฮ้ย! มันเป็นไปได้อย่างไร เอาละ มาเริ่มกันเลย ในช่วงเริ่มแรกเราก็เป็นคนชอบเล่น FaceBook ชอบแชร์สิ่งต่างๆ บนโลกใบนี้ว่างั้นเถอะ เวลาไปเดินที่ไหนก็มันจะถ่ายรูปมาเก็บไว้เสมอ อัพเดทกันเป็นประจำ เพื่อนๆก็เยอะพอสมควร เริ่มจากขายของตัวเอง เช่นเสื้อผ้าตัวเอง ซื้อมาใส่ไม่ได้ ข้าวของที่ไม่ได้ใช้ แรกๆก็ขายให้เพื่อนๆนั้นแหละ ปรากฏว่าเฮ้ย! มันก็ขายได้นิหว่า ไม่เห็นต้องไปนั่งตากแดดตัวดำเลย หลังจากที่ขายของตัวเองแทบจะหมด ก็มีเงินทุนเพิ่มอย่างไม่รู้ตัว และเริ่มหาซื้อของมาขายเพิ่ม 




   แต่เดียวก่อนจะหาซื้อของที่ไหนมาขายละ แล้วจะขายอะไรดี? คำถามเดิมวิ่งมาที่หัว เริ่มมึนอยู่พักหนึ่ง และเปิด FaceBook  อ่านคอมเม้นเดิมๆ รูปถ่ายตัวเองที่อัพไว้ ก็เกิดไอเดียขึ้นมา เราน่าจะลองไปเลือกซื้อสินค้ามือสอง เลือกที่คุณภาพราคาถูกมาขายเอากำไลดู  ไม่รอช้า ตกเย็นเราก็รีบออกจากบ้าน เพื่อไปหาสินค้าที่ว่า หลังจากที่เดินๆเลือกๆ สินค้ามืองสองที่ว่าช่วงแรกเราก็ไม่รู้หรอกว่าจะขายอะไร รู้แต่ว่าอันไหนสวยดี ผ้าดี คุณภาพโดยรวมดี เราก็ซื้อมา ครั้งแรกไม่ค่อยมันใจว่ามันจะขายได้ไหม เลยลงทุนน้อยๆไปก่อน จำได้ว่าลงทุนไปเพียง 1 พัน เท่านั้นเอง ที่นี้เราก็นำไปซักรีด ใส่หุ่นโชว์ให้มองดูดี ภาพสวยๆ แล้วเราก็ถ่ายรูปลงประกาศขายสินค้ามือสอง ที่ใช้แล้ว ค่อยๆประกาศไปเรื่อยๆ เพียง 2 วันสินค้าก็ขายหมด รับมาตัวละ 35-50 บาท ขายตัวละ 100-500 บาทแล้วแต่ยี่ห้อด้วยนะเพราะเราก็รู้ไม่มากนัก เราก็ทำแบบนี้ต่อมาเรื่อยๆและมันก็ขายดีมากๆ ข้อความเข้าที 20-30 ตอบกันแทบไม่ทันบ้างที่คนจองก่อนไม่ได้ก็มี สินค้าไม่พอขาย หาสินค้าไม่ทัน ตอนนั้นเริ่มขายสินค้ามือสองผ่าน FaceBook อย่างเต็มตัว

   


   หลังจากที่กอบโกยเงินอยู่ครั้งใหญ่ ได้เงินมาก้อนโต เกือบสองแสนบาท เราก็มองไกลมากขึ้นกว่าเดิมคือแทนที่เราจะมานั่งขายปลีกได้เงินวันละไม่กี่พัน เราเปลี่ยนไปหาสินค้ามาขายส่งดีไหม มันจะได้ทำเงินให้เรามากยิ่งขึ้น หลังจากที่คิดไตร่ตรองอยู่หลายวัน เราก็ตัดสินใจ เดินทางออกตามหาขุมทรัพย์ ที่ใครๆก็รู้จักเป็นอย่างดี โรงเกลือ ที่โรงเกลือนั้นมีสินค้าทุกรูปแบบ ทั้งดีและไม่ดี ตาดีได้ตาร้ายเสีย ส่วนมากคนที่ไปใหม่ๆ จะโดนหลอกขายสินค้าเกรดแย่ๆให้ หรือสินค้าที่เหลือจากการคัด น้ำ1 - 3 คุณอาจจะได้สินค้า น้ำสุดท้ายที่ราคาแสนถูกแต่ขายไม่มีวันออก ทำได้อย่างเดียวคือเอาไปทำผ้าขี้ริ้วนั้นเอง เพราะฉนั้น ตาดีได้ตาร้ายก็โดนหลอก ถึงเราจะมาใหม่แต่เราก็เตรียมมาพร้อม เดินออกตามหาสินค้าที่เราต้องการ เดินเข้าออกจนทุกซอกทุกมุม จนไปเจอร้านหนึ่งใหญ่มากๆ มีสินค้าเยอะแยะเป็นกระสอบๆ มีทั้งแกะและยังไม่แกะ สินค้าพวกนี้ เขาขายกันยกกระสอบจะได้ราคากลางๆ ไม่ถูกเกินไป และ ต้องไม่แพงเกินไป หรือถ้าอย่างได้ชัวๆให้ไปคัด น้ำหนึ่ง แต่ราคาจะแพงสามารถคัดสินค้าได้เลย ราคาสินค้าจะคิดเป็นตัวๆ ตัวละ 60-80 บาทสำหรับน้ำหนึ่ง แต่เราไม่มาเพื่อคัดสินค้าไปขาย เรามาซื้อยกกระสอบ เพื่อไปแยกขายส่งอีกที
 




เสื้อผ้ากระสอบละ 3500-4000 ที่เราเลือกไว้ เอาละเราเลือกสินค้ามา 5 กระสอบ โดยจะเน้นเสื้อแฟชั่น และกันหนาว เพราะช่วงที่เราไปซื้อมันใกล้จะเข้าหน้าหนาวเข้าไปทุกที หลังจากที่เราซื้อของเสร็จจ้างส่งสินค้าเรียบร้อยๆ เราก็เดินทางกลับมาบ้านเพื่อรอสินค้า ต่อมาอีก 1 วันก็ไปรับสินค้าที่ขนส่ง แล้วนำมาแยก สินค้าแบรนด์ ที่มีราคาหลายร้อย หลายพัน ซึ่งจะมีโอกาศป่นมาอยู่บ้าง นำไปโพสขายเป็นตัวๆ ราคาเริ่มต้นตังแต่หลัง 500 - 2000 บาทก็ยังขายออก ส่วนที่เหลือๆเราก็คัดแยก สินค้าคุณภาพใส่กระสอบชั่งกิโลขายส่ง ขายแยกตั้งแต่ 10 โล ขึ้นไป 



ทำอย่างไรถึงขายได้ สินค้าที่มีอยู่ในมือมันสวยอยู่แล้ว เพราะฉนั้นขายได้แน่นอน แค่ถ่ายรูปแล้วนำสินค้าของกระสอบนั้นๆไปโพส ก็ขายได้แล้วหลังจากที่เราโพสไปเรื่อยๆก็มีลูกค้าติดต่อ ขอดูรูปกระสอบนั้น กระสอบนี้มากมาย ขายดิบขายดี และจากอาทิตย์ละครั้งเป็นสองครั้ง และก็สั่งสินโดยไม่ต้องไปเลือกเองเพราะเจอเอเย่นดีๆแล้ว ไว้ใจได้ ทุกอย่างไปได้สวย เรียกว่ากิจการดีวันดีคืน เราส่งสินค้าทั่วประเทศ และรับเปลี่ยนสินค้าหากตัวไหนชำรุดเสียหายจนขายไม่ได้ ทำให้ลูกค้าไว้วางใจในสินค้าของเรา แต่ของชำรุดมากขึ้นและมากขึ้น ถึงมันจะไม่ได้ขาดทุนเพราะได้กำไลเยอะ แต่กำไลก็หายไปเยอะ เราจึงจ้างคนเย็บผ้าเพื่อเอาไว้ซ่อมสินค้าที่เสียหาย จากนั้นกำไลก็มากขึ้น สินค้าเสียหายน้อยลง และเราก็มีรายได้เดือนละหลายแสนบาทจากการขายของผ่าน FaceBook มาถึงตรงนี้ไม่รู้ว่าเพื่อนจะคิดอย่างไร จะขายอะไรดี คิดกันออกหรือยังว่าจะเริ่มต้นอย่างไร

นอกจากเราจะขายสินค้าผ่าน FaceBook แล้วเรายังทำเว็บไซต์โฆษณาไปยัง Google และโพสประกาศตามเว็บบอร์ดต่างๆเป็นหมื่นๆบทความเพื่อกระจายสินค้าของเรา เพียงเท่านี้ไม่ว่าใครก็สามารถประสบความสำเร็จได้ หลายครั้งที่ยังไม่รู้จะขายอะไรดี แต่บางทีคำตอบมันก็เริ่มจากจุดเล็กๆ อย่างเราก็ได้...

ขอบคุณ.. [บทความประการณ์ชีวิตจริงจากทางบ้าน] คุณรู้หรือยังจะขายอะไรดี?...

บทความที่ได้รับความนิยม